1FTR (Tech)Zdalne Lekcje

zajęcia z wychowawcą 1FTR

Dzień dobry

Temat na 13.05.2020r.: Kultura bycia.

Cele:

-przypomnienie podstawowych zasad „savoir-vivre” w różnych sytuacjach;

– uświadomienie celowości stosowania właściwych zachowań między ludźmi;

Ważnym przejawem kultury osobistej jest przestrzeganie savoir-vivre’u, czyli zasad i reguł zachowania się w towarzystwie określonej grupy osób. Zasady te dość szczegółowo opisują właściwe zachowania zależnie od towarzystwa i miejsca.

Czym jest kultura osobista?

Kultura osobista jest cechą, którą nabywa się w wyniku ciągłej pracy nad sobą przez całe życie. Jest ona pewną trwałą właściwością, określa zachowanie człowieka niezależnie od czasu, miejsca i okoliczności. Jednak kultura bycia to nade wszystko szczera postawa bycia dla drugiego człowieka.

Co składa się na kulturę osobistą?

Na pojęcie kultury osobistej składa się wiele elementów. Jednym z nich jest ogłada towarzyska, czyli umiejętność prowadzenia rozmowy, pozdrawiania, zachowania się przy stole.

Także wygląd zewnętrzny jest ważnym elementem kultury osobistej. Czyste ubranie, starannie uczesane włosy niezwykle dużo mówią

O człowieku, który swoim schludnym wyglądem wyraża szacunek wobec drugiej osoby i wobec samego siebie. Nie można jednak w dążeniu do bycia człowiekiem kulturalnym poprzestać jedynie na wyglądzie
i ogładzie towarzyskiej.

Może najważniejszym nawet wyróżnikiem osoby kulturalnej jest jej stosunek do drugiego człowieka. Życzliwość wobec innych, poszanowanie godności zarówno własnej, jak i osób ze swojego otoczenia, odpowiedzialne podejście do pracy czy dążenie do stworzenia dobrej atmosfery w domu i wśród znajomych, to także cechy człowieka kulturalnego.

Wiedza z wielu różnorodnych dziedzin, takich jak literatura, historia, sztuka, technika także zawiera się w pojęciu kultury osobistej. Człowiek kulturalny powinien brać udział w życiu kulturalnym — zwiedzać wystawy, czytać wartościowe książki, słuchać muzyki, aby móc przyswoić sobie dorobek minionych pokoleń i tak zdobytą wiedzę móc wykorzystać w życiu codziennym. Bowiem człowiek poprzez udział w kulturze staje się wrażliwszy i poszerza swoje horyzonty myślowe.

Widzimy więc jak wiele elementów składa się na pojęcie kultury osobistej i że nie możemy tego pojęcia sprowadzać wyłącznie do schludnej powierzchowności i dobrego zachowania się w towarzystwie.
Kultura zachowania w szkole to między innymi:
• Przestrzeganie zasad bezpiecznego i kulturalnego zachowania się w szkole
• Okazywanie szacunku i życzliwości wobec rówieśników i osób dorosłych
• Dbałość o kulturę języka, niestosowanie wulgaryzmów
• Nie spożywanie napojów alkoholowych
• Dbałość o wygląd

Kodeks Kulturalnego Ucznia

  1. Kultura słowa:

– stosuję pięć magicznych słów: dzień dobry, do widzenia, proszę, dziękuję, przepraszam;

– używam zwrotów i form grzecznościowych, m.in. chciałbym (chciałabym), mógłbym (mogłabym), itp.;

– dostosowuję język do adresata – inaczej zwracam się do kolegi, inaczej do osoby dorosłej;

– nie przerywam czyjejś wypowiedzi;

– dopuszczam innych do głosu;

– nie „wykrzykuję” swojego zdania;

– mówię łagodnym, spokojnym tonem;

– szanuję zdanie innych;

– dostosowuję siłę głosu do sytuacji;

– nie używam nieeleganckich lub wulgarnych słów.

  1. Kultura bycia:

– w stosunku do innych zachowuję się tak, jak chciałbym (chciałabym), aby zachowywano się w stosunku do mnie;

– jestem życzliwy dla innych;

– zwracając się do osób dorosłych oraz koleżanek i kolegów używam odpowiednich zwrotów grzecznościowych;

– witam się z nauczycielami i pracownikami szkoły oraz z koleżankami i kolegami;

– pamiętam, że do klasy jako pierwszy wchodzi nauczyciel;

– jestem punktualny;

– jeżeli spóźnię się na lekcję, witam się, przepraszam i wyjaśniam powód spóźnienia;

– podczas lekcji uważnie słucham i aktywnie pracuję zdobywając nową wiedzę i umiejętności;

– nie używam w czasie lekcji telefonu komórkowego, wyciszam go przed lekcją;

– sukcesy przyjmuję bez pychy, porażki z pokorą;

– złe samopoczucie natychmiast zgłaszam nauczycielowi;

– jeśli osoba dorosła wejdzie do sali w czasie lekcji, pamiętam, aby wstać z krzesła;

– pakuję książki dopiero po zakończeniu lekcji przez nauczyciela;

– pamiętam o pozostawieniu porządku w sali;

– kulturalnie opuszczam salę;

– przechodząc przez drzwi pamiętam, że pierwszeństwo mają dorośli oraz dziewczęta;

– pamiętam, że pierwszeństwo mają osoby wychodzące z pomieszczenia przed tymi, którzy zamierzają do niego wejść;

– spokojnie przechodzę korytarzem szkolnym;

– jeśli kogoś potrącę zawsze przepraszam;

– jeśli wchodzę do pokoju nauczycielskiego najpierw pukam, witam się, podchodzę do najbliższego nauczyciela i wyjaśniam powód mojej wizyty;

-wychodząc mówię ‘przepraszam’ i ‘do widzenia’;

– czuwam nad bezpieczeństwem swoim i innych;

– nie zachowuję się agresywnie;

– staram się przemieszczać prawą stroną korytarzy;

– nie stoję naprzeciwko drzwi (ze względów bezpieczeństwa);

– nie stoję i nie siadam na schodach; – przestrzegam regulaminów pomieszczeń w szkole (sal lekcyjnych, Sali gimnastycznej, biblioteki);

– nie hałasuję;

– nie śmiecę;

– szanuję mienie szkolne, to również moje mienie;

– nie zachowuję się nieelegancko i nieestetycznie

Kochani wychowankowie poczytajcie sobie, jakie elementy składają się na kulturę osobistą:

https://www.bryk.pl/wypracowania/pozostale/wos/1002114-kultura-zawodu-a-kultura-osobista.html

https://prasa.wiara.pl/doc/610528.Kulturaosobista-i-savoir-vivre/3

Przestrzeganie zasad kultury osobistej nie kończy się w szkole ale obowiązuje wszędzie np. w drodze do szkoły. Powinnyśmy starać się żyć z zachowaniem wszelkich norm kulturalnych i musimy pomyśleć o przyszłości, kiedy to my będziemy tymi starszymi.

Pozdrawiam

Justyna Hawryluk